Last Words From Barcelona | Baek Sehee (Kitap)

Baek Sehee, Barselona’dan Vasiyet kitabında önceki iki eserinden farklı olarak otobiyografik özellikler taşıyan kısa bir kurmaca anlatı sunuyor. Bu kez psikiyatristiyle yaptığı görüşmeler yerine, ilk kitabıyla başarı kazanmış bir yazarın Barselona’ya uzanan yolculuğunu ve yaşadığı ruhsal krizi okuyoruz. Anlatım biçimi değişse de Sehee’nin önceki kitaplarından tanıdığımız değersizlik duygusu, özsaygı eksikliği ve başkalarıyla kendisini kıyaslama eğilimi yeniden karşımıza çıkıyor.

Kitapta dikkatimi en çok çeken mesele, başkarakterin kitabının çevirmeni Paula ile kendisini sürekli karşılaştırması oldu. Paula’nın dış görünüşü kadar tavırları ve kendisini ifade etme biçimi de başkarakterin kendi eksikliklerine odaklanmasına neden oluyor. Başkasında gördüğü olumlu özellikleri kendisinde bulunmayan şeyler olarak değerlendiriyor. Böylece karşısındaki insanı tanımaya çalışmaktan çok, onun üzerinden kendi yetersizliklerini sorgulamaya başlıyor. Bu yaklaşım, Sehee’nin ilk iki kitabında gördüğümüz düşünce biçimini oldukça hatırlatıyor.

Anlatıda dikkatimi çeken bir başka kişi de Kangto oldu. Başkarakter, kendisini yakından tanıyan, olduğu gibi kabul eden ve ihtiyaç duyduğunda yanında olan bu arkadaşına zaman zaman kısa mektuplar yazıyor. Bu mektupları yalnızca güvenilir bir arkadaşa içini dökme biçimi olarak değil, kendi düşüncelerini anlamlandırmaya çalıştığı bir tür içsel diyalog olarak da okumak mümkün. İlk iki kitapta psikiyatristiyle yaptığı görüşmeler aracılığıyla tanıdığımız iç dünyası, bu kez Kangto’ya hitaben yazdığı satırlarda kendisini gösteriyor olabilir. Paula ile ilişkisi kendisine yönelik eleştirilerini beslerken Kangto, ona kendisini olduğu gibi kabul edilmiş hissedebildiği bir alan sunuyor.

Başkarakterle Sehee arasındaki belirgin benzerlikler, kitabı okurken yaşadığım temel güçlüklerden birini oluşturdu. Anlatının otobiyografik özellikler taşıdığını bilsem de bu paralellikler, hikâyeyi bütünüyle bağımsız bir kurmaca olarak değerlendirmemi zorlaştırdı. Zaman zaman Sehee’nin kendi deneyimlerini başka bir karakter üzerinden anlattığını, hatta kendisini hayalî bir yolculuğa çıkarmış olabileceğini düşündüm. Ancak bunun yazarın bilinçli tercihi olup olmadığını söylemek güç.

Baek Sehee’nin ilk iki kitabını bu kısa anlatıdan daha derinlikli buldum. Özellikle başkarakterin Barselona’da yaşadığı ağır ruhsal krizin gelişimi bana yeterince iyi aktarılmamış göründü. Sorun, böyle bir krizin yaşanmasının gerçek dışı olması değil; karakterin o noktaya nasıl geldiğini anlamamı sağlayacak içsel sürecin yeterince işlenmemesi. Bununla birlikte, Sehee’nin ilk iki kitabını okumuş olmak karakterin yaşadıklarını anlamlandırmayı kolaylaştırıyor. Önceki kitaplarda tanıdığımız düşünce biçimleri ve ruhsal güçlükler, bu anlatıda yeterince açıklanmayan bazı davranışlarına anlam kazandırıyor. Ancak bu durum, kitabın bağımsız bir kurmaca olarak aynı derinliği sunamadığı yönündeki düşüncemi değiştirmiyor.

Barselona’dan Vasiyet, Sehee’nin önceki kitaplarında ele aldığı temaları bu kez kurmaca aracılığıyla yeniden gündeme getiriyor. Ancak benim için ilk iki eserin bıraktığı etkinin gerisinde kalan bir anlatı oldu. Yine de hikâye bende bir veda duygusu bıraktı. Başkarakteri, hayatta yapmak istediği pek çok şey olan, bunları gerçekleştirmek için fırsatlar yaratabilen ancak kaygılarını gittiği her yere beraberinde taşıyan biri olarak gördüm. Uzaklara seyahat edebilse, yeni deneyimler yaşayabilse de kendi iç dünyasının ağırlığı, sahip olduğu olanakların değerini hissetmesini zorlaştırıyor. Belki de anlatının bende bıraktığı en hüzünlü duygu buydu: Hayatı yaşamak istemekle, yaşadıklarından mutluluk duyabilmek arasındaki mesafe.